راز نویس!

این اولین تولدمه که تورو دارم خنده های قشنگت، چهارتا دندون تیز صدفی ات ، صدای قلبت، سر کج کردن و دالی کردنتاصلا همه ی تو قشنگ ترین هدیه ی خدا برای منهمیدونی مامانآدم هرسال دم دم های تولدش هزارجور فکر و خیال با خودش میکنه...کاش همیشه دنیا وفق مرادت باشه و به خوشی برات بچرخهمثل همین روزهایی که تنها ناراحتی و گریه کردنت واسه اینه که میخوایم پوشکت کنیم یا لباس بپوشونیم بهت!کاش هیچوقت به این سوال نرسی که اصلا چرا به دنیا اومدم؟زندگی کنم که چی؟ سختی بکشم که چی؟ غصه بخورم که چی؟ بدو بدو کنم که چی؟ اصلا زنده باشم که چی!یا حتی بمیرم که چی؟!واسه ی کی؟کاش نرسه روزی که بگی لعنت به تو و اون روزی که منو دنیا اوردی!واسه خودخواهیم ، بی فکریم و به دنیا آوردنت ازت معذرت میخوام پسرمزندگی هنور خوشگلیاش داره، یکی از خوشگلیاش خود توییسختی و زشتی هاش ولی طولانی ترن...1401/04/16 نوشته شده در پنجشنبه ۱۶ تیر ۱۴۰۱ساعت 3:58 توسط راز| راز نویس!...

من کسی بودم که بیشتر از هزاررر تا شماره و داخلی و قرار داد حفظ بودمالان من کسی ام که شماره همسر یا حتی مادرم هم با شک و شبهه میتونم از حفظ بگیرممن کسی بودم که فقط بسته های ساعت محدود میگرفت و هدفمند از همه اپ ها و اینترنت استفاده میکردمن کسی ام که وقت و بی وقت واسه فرار و فراموشی هر چیزی سرم به گوشی بندهمن کسی بودم که با اون گوشی فکستنی جاوایی و اینترنت Eکلی ایبوک و مجله های هفتگی دنبال میکرد و ملکه ی اطلاعات عمومی و  اخبار روز بودمن کسی ام که اشتراک طاقچه و فیدیبو داره ولی حوصله ی کار کردن باهاشونو نداره و حتی نمیتونه واسه یه بند از یه کتاب تمرکز کنه!+ادامه داره  نوشته شده در جمعه ۳۱ تیر ۱۴۰۱ساعت 3:12 توسط راز| راز نویس!...